Batının oyunları boşa çıkacak.Bağımsız Türkiye Partisi (BTP) Genel Başkanı Prof. Dr. Haydar Baş, Türk milletinin İlah-ı Kelimetullah’a hizmet ettiği için özel bir millet olduğunu ifade ederek, “Türk milletinin bin yıllık davası İlah-ı Kelimetullah’a hizmet etmek olmuştur. Allah Türk milletine şahadeti ve velayeti nasip etmiştir” diye konuştu. Anadolu’yu fetheden ecdadımız kimseyi dininden dönmeye zorlamadığını ifade eden  Prof. Dr. Haydar Baş, “Türklerden önce Anadolu’da bulunan Süryani, Keldani, Ermeni ve Rum gibi topluluklar Türk - İslam medeniyetine hayran kalarak Müslüman olmayı seçmişlerdir” dedi.

Biz de Türk’üz dediler
“Türk milleti olarak Anadolu’ya girdiğimiz zaman dedemiz Alparslan Cuma namazını kılıyor, kefenini giyiyor, besmelesini çekiyor ve savaş meydanına çıkıyor. Ve koskocaman 200 bin kişilik Bizans ordusu mağlup ediliyor. Anadolu kapıları bu şekilde açıldı” diyen Bağımsız Türkiye Partisi Genel Başkanı Prof. Dr. Haydar Baş, şunları söyledi: “Anadolu’da Keldanisi, Süryanisi, Ermenisi ve Rumu vardı. Müslüman Türkler hiç kimseye ‘gelin Müslüman olun’ demedi. Hiç kimseye ‘gelin Türk olun’ demedi. Ama ne oldu biliyor musunuz? Gittiler, kapı kapı dolaştılar. Hasta olanların hekimi oldular, açın karnını doyurdular, sırtı çıplak insanları giydirdiler. Nesi var, nesi yok hiçbir ayrım gözetmeksizin beraber bölüştüler. Bu medeniyete şahit olan Anadolu’da yaşayan Ermenisi, Keldanisi, Süryanisi, Rumu ne demeye başladılar biliyor musunuz? “Allah Allah! Bu Türkler ne güzel millet. Bu milletin örfü, âdeti ve maneviyatı mükemmel” dediler ve “Biz de Türk’üz” demeye başladılar. Ben ilim adamı olarak konuşuyorum, hiçbir zorlama olmadı. Bizim atalarımız, “sakın ha zorlama olarak bunu demeyin size bakmak bizim vazifemiz” dediler. İnanır mısınız yüzde 80–90’ı dinini değiştirip Müslüman oldu ve ben Türkoğlu Türküm dedi.”

Türkiye’nin tek çıkış yolu BTP kadrolarıdır
“Türkiye’nin Bağımsız Türkiye Partisi kadrolarıyla beraber olmaktan başka bir yolu yoktur” diye konuşan Prof. Dr. Baş, “Baktılar ki bu iş böyle olmuyor, savaş meydanlarına ayırdıkları parayı milletlerin içine ajan yerleştirmeye ayırdılar. “Onların içinden dini temsilciler bulalım. Kültürde ilimde bizi konuşan ilim adamları yetiştirelim. Onlar bizim adımıza konuşsun, bizim adımıza siyaset yapsın ve bizim adımıza tez üretsinler” dediler. Şimdi Amerika’nın dediğini Türkiye’de biri söylüyorsa bilin ki bir irtibat mutlaka vardır. Eğer bir gaye bir fikir ve bir ideal birliği etrafında bir araya geliniyorsa paylaşılan müşterek bir değer var demektir. Bunun için Türkiye’nin tek yolu var arkadaşlar. Türk milletinin kendi benliğiyle, birliğiyle ve beraberliğiyle Bağımsız Türkiye kadrolarıyla beraber olmaktan başka bir yolu yoktur” diye konuştu.....TUNALIM...

Bağımsız Türkiye Partisi (BTP) Genel Başkanı Prof. Dr. Haydar Baş, Ergenekon soruşturması kapsamında bazı basın – yayın organlarının hakkında ortaya atılan iddialar konusunda Yeni Mesaj’a çarpıcı bir röportaj verdi. BTP Genel Başkanı 2005 yılında yaptığı bir konuşmanın bir benzerinin 2003 yılında hazırlandığı iddia edilen Balyoz Darbe Planı’nda geçtiği iddialarına cevap veren Prof. Dr. Haydar Baş, siyasete girdiği günden bu yana bu tip iftiralara uğradığını söyledi. Şimdiye kadar 7 uluslar arası kongreye konu olmuş Milli Ekonomi Modeli ve Sosyal Devlet – Milli Devlet tezleriyle ortaya konulan fikirlerinin Türkiye’nin sınırlarını çoktan aştığını söyleyen Prof. Dr. Haydar Baş, “bir grup insanın veya ideolojik bir takımın bizim düşüncelerimizden bir kısmını seslendirmesi hiçbir zaman bizi ilzam edemez ve bizi de temsil edemez” dedi.

“Biz çok farklı bir oluşuz. Bizim adımız Bağımsız Türkiye Partisi” diye konuşmasını sürdüren Prof. Dr. Haydar Baş, niçin karalanmak istendiği sorusuna şu cevabı verdi: “Meyveli ağacı taşlarlar değil mi? Adamlar kuru kütük bunlara kim taş atacak? Hiçbir şey olmaz onlardan. Onların işi gücü salya akıtıp etrafı berbat etmek, bulaştırmaktır. İzah edebildim mi? Çekemiyorlar, hasetleri var, nefretleri var.” “Biz eğer iktidar olursak bu gaflet içinde yaşayan insanları da, bizi öldürmeye gelenleri de dirilteceğiz” diye konuşan Bağımsız Türkiye Partisi Genel Başkanı Prof. Dr. Haydar Baş, “Hiç merak etmeyin. Bunları da ben adam edeceğim yanlış anlamayın. Şimdi okyanus gibi müsamahası olan bir insanı akrep gibi o tıynette olanların sokması normaldir. Ama it ürür, kervan yürür. Bunda kuşkunuz olmasın. Bu vatan bizimdir, bu memleket bizimdir, bu millet bizimdir, bu devlet bizimdir. Buna sonuna kadar savunacağız. Nereye kadar? Ölene kadar sahip çıkmaya mecburuz. Biz bunu yapıyoruz, bu görevimizi yapıyoruz” diye konuştu. İşte Prof. Dr. Haydar Baş’ın Yeni Mesaj’ın sorularına verdiği cevaplar:


“Bir grup insanın veya ideolojik bir takımın bizim düşüncelerimizden bir kısmını seslendirmesi hiçbir zaman bizi ilzam edemez ve bizi de temsil edemez”

Yeni Mesaj: Muhterem hocam Ergenekon soruşturması kapsamında bazı basın – yayın organları ısrarla bir süredir sizin adınızı gündem etmeye çalışıyor. Son olarak da yine bazı gazetelerde ve bunların internet sitelerinde özellikle “Balyoz Darbe Planı İddiası” ile ilgili olarak sizin hakkınızda bazı iddialar ortaya atılmış durumda. Olayın özünde sizin 2005 yılında yaptığınız bir konuşmanın aynısı veya bir benzerinin 2003 yılında hazırlandığı iddia edilen bu darbe planında aynen geçmesi öne sürülüyor. Bu iki metin arasındaki benzerliği ve bunun basında yer almasını nasıl değerlendiriyorsunuz?
Prof. Dr. Haydar Baş: Şimdi efendim bu tip iftiralara, fitnelere, dedikodulara siyaset meydanına girdiğim günden bu tarafa muhatap oluyor ve karşılaşıyorum. Bunlar o kadar haddi aşmışlar ki Allah bunları ıslah etsin diyelim. Şöyle ki; biz Ergenekoncular kimdir, nedir, neyin nesidir hiçbir ferdini tanımamamıza rağmen Çağlayan’da bir miting yapıyoruz, sanki bunu Ergenekon tayfası, grubu organize etmiş, biz de gitmişiz bunlara destek vermişiz. Kerinçsiz denilen bir avukatın programında katkıda bulunmuşuz. İddianın özü bu. Ben burada bir noktayı ısrarla vurgulayacağım. 2002 seçimlerinde bizim Sabri Bey’in çocuğu Bağımsız Türkiye Partisi afişleri asarken bıçaklanıyor. Bu masum genci bıçaklayanların avukatı Sayın Kerinçsiz oluyor. Yani rakip adamın, bizim arkadaşımızı bıçaklayan adamın avukatlığını yapanın programında Haydar Hoca gidecek ona katkıda bulunacak. Bu hangi aklın hangi mantığın ürünüdür ben bunu anlamış değilim.

Fikirlerimizin seslendirilmesi bizi ilzam edemez
Kaldı ki bizim fikirlerimiz, bizim düşüncelerimiz elhamdülillah Türkiye sınırlarını da aşmış vaziyettedir. Şunun bunun bunu alması bizi ilgilendirmez. Nasıl Türkiye’de çeşitli kurumlar kuruluşlar hatta siyasi partiler görüşlerimizi alıp kendilerine mal edip, deklere ediyorlarsa ve biz bunlara nasıl mani olamıyorsak başkaları da bizim fikirlerimizi alarak deklere etmesine mani olmamıza asla imkân ve ihtimal yoktur. Burada özetle diyeceğim bir grup insanın veya ideolojik bir takımın bizim düşüncelerimizden bir kısmını seslendirmesi hiçbir zaman bizi ilzam edemez ve bizi de temsil edemez. Biz çok farklı bir oluşuz. Bizim adımız “Bağımsız Türkiye Partisi.” Türkiye’nin bağımsızlığını, milletin ve devletin bağımsızlığını gündeme getiren ve mutlak surette böyle bir olgunun oluşması için hareket tarzını belirleyen bir partiyiz. Şimdi bu partinin genel başkanını ilzam ederek bir noktaya çekmek istiyorlar. ‘Yok, sen balyoz harekâtının bilmem 2003 senesinde merkezinde bulundun, onlara fikir verdin’ iftirasında bulunuyorlar. Tövbe Billâh! Yahu ben bir asker tanımam. Bir tane adamım yok. Bir arkadaşım yok. Bir dostum yok. Bu ne korkunç iftira! Bu ne korkunç bir dedikodu ve fitne! Neden savcılık bunların üzerine gidip de tek tek bunları tespit etmiyor. Sadece az evvel bahsettiğim miting münasebeti ile savcılık bunların her birine en az birer yıl hapis talep etmesi lazım. Bu kadar korkunç iftira olabilir mi? Ben program yapacağım Kerinçsiz’in yaptığı programa bu katkı olacak veya onun programına ben katkıda bulunacağım. Bu kadar terbiyesizlik olur mu?

“Ergenekoncular kimdir, nedir, neyin nesidir hiçbir ferdini
tanımayız”

Balyoz’la Ergenekon’la hiçbir alakamız yok
İkinci iddia ise Balyoz Darbe iddiası. İddialara göre 2003 yılında bir askeri harekât organize edilmiş ve bunlar benim fikirlerimi merkeze esas almışlar cami bombalayacaklarmış. Elhamdülillah ben yüzlerce caminin yapılmasında destek oldum. Kendim bizzat bir cami inşa ettim. Ayrıca 40. Piyade Alayında askerlik yaparken en az eğitim sahalarında 20 tane mescidi askerler ve askeriye bize açtı. Buna şahit oldum. Efendim, böyle olayların yaşandığı bir memlekette asker gidecek camiyi bombalayacak, bu hareketin merkezi Haydar Hoca’nın fikirleri olacak. Bunlara ne demek lazım yani. Hoş demiş “iftira olduktan sonra Ebu Cehil’e ben de derim Müslüman.” Bu neyse bu da budur. Kısacası şunu demek istiyorum, bizim balyozla, Ergenekonla, şununla, bununla ilgimiz ve alakamız yoktur.

28 Şubattan benim çektiğimi kimse çekmedi
28 Şubattan bu tarafa benim çektiğimi bir Allah kulu çekmemiştir. Bana açılan dava dosyaları tam 35 bin sayfadır. Düşünebiliyor musunuz? Sivilinden askerine, askerinden jandarmasına, binlerce sayfa dava, kamu davaları... İnancıma vesair her şeyimize karıştılar. Ama elhamdülillah hepsinden tertemiz çıktım. Bilmem anlatabiliyor muyum? Kısaca bu iddialar yalandır, iftiradır ve dedikodudur. Milletimiz bu iftiraları gündeme getiren kimse bunları tespit etsin. Artık daha bunları dinlemek yerine cezalandırsın. Bunun cezasını biz veremeyiz. Adalet verecektir, hukuk verecektir. Lütfen milletle savcılık temas kursun ve bu işlerin üstüne gitsinler. Yeter artık.

Yeni Mesaj: Muhterem Hocam, siz daha önce de yine adınız Ergenekon soruşturması kapsamında iddia olarak gündem edildiğinde aynı açıklamayı yapmıştınız. İftiradır, yalandır demiştiniz. Buna rağmen bu kesimler tarafından ısrarla adınızın Ergenekon soruşturması kapsamında anılmasını veya bu şekilde gündem edilmesini nasıl değerlendiriyorsunuz?
Prof. Dr. Haydar Baş: Şimdi evladım Türkiye’de sizin bilip bizim çok iyi bildiğimiz olaylar var. 28 Şubat sürecinde bir zamanlar bu ülkede yaşayan hocalar vardı, hoca efendiler vardı.
Bunlar o günün generalleriyle beraber oturup 28 Şubatın projelerini hazırlarken ondan sonra ne hikmetse bir de baktık kendilerini Amerika’da buldular. Anlaşıldı mı? 28 Şubat sürecinde bunlar bizzat faildir. O 28 Şubatta bir iktidar aşağı alındı. Bir ihtilalden, bir askeri harekâttan bahsedilecekse –ben kamuoyuna buradan deklere ediyorum– yargı bunların üzerine gitsin. Fiilen olmuş bir hareket var. Şimdi adamlar Amerika’da oturuyorlar hareket yapanların üzerine gitmiyorlar Haydar Hoca’yla ilgileniyorlar. Ben o günden bu tarafa mağdurum. Anlatabildim mi? Kimdir bu? Herkes bunu iyi bilir. Bu adama maalesef resmi organlarda görev verdiler. İstihbarat görevi verdiler. Bu istihbarat görevini bu adamcağız da CIA’ ya sattı. Bu durum asker tarafından tespit edilince de oraya kaçtılar. Eğer sorgulayacaklarsa bunu sorgulasınlar. Anlatabildim mi? Ben kimsenin ilminden, fikrinden, istihbaratından haberi olmayan bir adamım. Anlatabildim mi? Sorgulanacak fiilen yapılmış bir 28 Şubat hareketi vardır, aşağı alınmış bir iktidar vardır. Bu fiil ortadadır. Lütfen bunu gündem etsinler. Bunu ortaya koysunlar. Şimdi projesi vardı, planı vardı, aradan 7 sene geçti, yapılmadı. Yapılan bu işi niye yargılamıyorsun? Onu söylesene bana. O zaman senin maksadın burada bir şey ortaya koymak değil, birilerine bir şeyi zorla kabul ettirmek. Ben bunu böyle anlarım. İlla kabul edeceksin. Yetmedi birisi de e–muhtıra verdi. Gece yarısı hatırlıyorsunuz. Onu da incitmemek için zırhlı bir araba ile emekliye ayırdılar. Değil mi? Ve bir gün de onunla beraber cumhurbaşkanı seçtiler veya seçimde galip geldiler bunu kendi adamları da itiraf ediyorlar.
Madem askerin yaptığı hareketler bu manada suçtur alsınlar bunları yargılasınlar. Fiili bir durum var. Bana göre olay gizlenmek isteniyor. Ama birilerini de bu yolla beraber kötekleyip zorla bir şey yaptırmak istiyorlar. “Sen mi yapmak istemiyorsun bak ben sana yaptırayım da gör” diyorlar. Bu nedir yarın bunu öğreniriz. Şimdi benim ağzımdan bunu millet duymasın. Anlatabildim mi?

“Biz çok farklı bir oluşuz. Bizim adımız “Bağımsız Türkiye Partisi.” Türkiye’nin bağımsızlığını, milletin ve devletin bağımsızlığını gündeme getiren ve mutlak surette böyle bir olgunun oluşması için hareket tarzını belirleyen bir
partiyiz.”

Vatana millete sahip çıkmak bizim görevimiz
Şimdi niye benim üzerime geliyorlar? Sorusuna cevap verelim. Meyveli ağacı taşlarlar değil mi? Adamlar kuru kütük bunlara kim taş atacak? Hiçbir şey olmaz onlardan. Onların işi gücü salya akıtıp etrafı berbat etmek, bulaştırmaktır. İzah edebildim mi? Çekemiyorlar, hasetleri var, nefretleri var. Geçen bana bunlarla ilgili soru sordular. “Sen iktidar olursan bunlara karşı ne yaparsın?” Şimdi ismini söylemeyeceğim. Ben de dedim ki, buradan da söylüyorum; “Siyaset adamı, devlet adamı kin tutamaz, nefret besleyemez. O bir babadır. Merhametini, şefkatini, adaletini gösterecek. Kucaklayacak, devlet babalığını yapacak. Canını, malını, namusunu, din ve vicdan emniyetini teminat altına alacak.” Biz eğer iktidar olursak bu gaflet içinde yaşayan insanları da, bizi öldürmeye gelenleri bu şekilde dirilteceğiz. Hiç merak etmeyin. Bunları da ben adam edeceğim yanlış anlamayın. Şimdi okyanus gibi müsamahası olan bir insanı akrep gibi o tıynette olanların sokması normaldir. Ama it ürür, kervan yürür. Bunda kuşkunuz olmasın. Bu vatan bizimdir, bu memleket bizimdir, bu millet bizimdir, bu devlet bizimdir. Buna sonuna kadar savunacağız. Nereye kadar? Ölene kadar sahip çıkmaya mecburuz. Biz bunu yapıyoruz, bu görevimizi yapıyoruz.

Yeni Mesaj: Muhterem hocam son söylediğinizden hareketle müsaade ederseniz son bir soruyla devam edelim. Devlet hakikaten çok kritik bir süreçten geçiyor. Kurumlar arasındaki çatışma son dönemde inanılmaz boyutlara ulaşmış durumda. Bundan doğal olarak tüm devlet, tüm millet zarar görecek. Son dönemde yaptığınız açıklamalarda ısrarla bu konuya vurgu yapıyorsunuz. Bu kritik süreçte yapılması gerekenler nelerdir?
Prof. Dr. Haydar Baş: Şimdi oynanan oyunlarla beraber kabul etsek de etmesek de devletin kurumları arasında korkunç bir mücadele başladı. Bu artık küllenmiyor, üstü örtülmüyor. Yani hepsi karşıdan karşıya on ikiden vurmak üzere atış ediyor. Bu noktaya gelmiş bir memlekette yapılacak ilk iş, efendim sulh ilan etmektir, barış ilan etmektir. Ülkenin birliğe, beraberliğe, dirliğe ihtiyacı var. Şayet bu kafada gidersek Allah hepimizin belasını verir. Bu görev aslında siyasetindir. Yani iktidar “ben şunun da şurasını biraz olsun ortaya çıkartayım” mantığı ile giderse samimi olarak konuşuyorum kendi sonunu hazırlar. Hiç öyle gitmeyecek. Olanları kapatacak, biz bir köprü geçiyoruz, bir dere geçiyoruz. Karşıya geçene kadar sabredelim kimse kimseye dokunmasın ve dereyi karşıya geçtikten sonra da oturalım, kardeşçe, arkadaşça, dostça, millet ve memleket meselelerini önümüze koyalım, oy almak için değil milletin birliği, beraberliği, dirliği, ülkenin kalkınması için neler yapabilirizin esasları hususunda görüşmemiz, o kardeşliği ortaya koymamız lazım. Yapılacak olan iş budur. Yol tektir. Yoksa insanları nefret kamplarına bölüp, sen o tarafta, ben bu tarafta deyip, kılıç sallamak hiç kimsenin hayrına olmaz.

Yeni Mesaj:  Bu sürecin sonu ne olur hocam böyle giderse?
Prof. Dr. Haydar Baş:  Bu sürecin sonu bu ülke üzerinde hesabı olanların ekmeğine yağ sürmektir. Bu bölünmektir. Bu parçalanmaktır. Bu şudur, budur. İsimlerini söylemiyorum. Benim yıllardan beri en fazla korktuğum sonuç da buydu. Milletime haber verdiğim, milletin kaderi olacak dediğim şey de buydu. O zaman çok sık söylüyorum, sakalım yoktu desem epey zamandan beri sakalım var. Sakalım da olduğu halde dinlemediler beni. Bakalım ne zaman dinleyecekler. İnşallah bu fakiri bu millet dinlerse biz bu badireyi bu millette aşarız.
Hiç merak etmesinler hepsi başı önde “çok yanlış yaptık” diye kendilerini sorgulayacaklar, hesaba çekecekler, pişman olacaklar, Allah’a tövbe edecekler. Mazlumun ahı hiç kimseyi iflah etmez. Hiç kimsenin zararı kimseye fayda vermez. Bu mantık yanlıştır. Hele siyaset adamının başkalarının zararı, kaybı üzerine hesap yapması onun geleceğinin yok olmasının sebebi olur. Bunu hiç unutmayın. Bak ben size bir iki misal vereceğim. Hepiniz Saddam’ı tanıyorsunuz. Ne oldu Saddam? Saddam ne yaptı? Saddam tüfekçilik yaptı. Ama kime tüfekçilik yaptı onun eliyle beraber de ipe gitti. Öyle değil mi? Şah da öyle yaptı, onun eliyle beraber ipe gitti. İnsana dünya hayatını dar ederler. Yeminle konuşuyorum fare deliği kadar küçük kalır dünya. Onun için merhametli olmak lazım, şefkatli olmak lazım, adil olmak lazım. Millete, devlete ve onların kurumlarına bir baba gibi, bir ana gibi sahip çıkmak lazım. Kucaklayacak. Sırtını sıvazlayacak. Merhamet ehli olacak. Yanlışta gideni doğrultacak. Nasıl bir baba, bir anne evladına nasihat ediyor, tembih ediyorsa bu tavrı takınacak. Kim bu işi yaparsa yapsın aksi takdirde hüsran olmaya mahkûm olur. Son olarak şunu ifade etmek istiyorum.
Balyoz harekatı ne zaman tasarlanmış? 2003’te. Ben bu fikirleri ne zaman piyasaya deklere ettim kamuoyuna? 2005’te. Yahu bu kadar korkunç iftira olur mu? 2005’te yapılan konuşma nasıl 2003’teki harekâtın merkez projesi olacak? Pes yahu. Bunu vatandaşlarımın vicdanına arz ediyorum. Allah bunları ıslah etsin. Böyle şey olamaz."

Yeni Mesaj Gazetesi* 

KAFAMIZI Türkiye topraklarına sokarak olan biteni anlamamız zor.
Dünyaya bakacağız; bir yaprak kımıldasa, bunun rüzgârının Türkiye’ye etkisini analiz etmeye çalışacağız. İşte o zaman çok karışık gibi gelen meselelerin ne kadar basit sebepleri olduğunu kavrayabiliriz.
Gelin, Mehmet Âkif’in yaşadığı 20’nci yüzyıl başına gidelim. Tarihin tekerrür edip etmediğine bir bakalım.
Biliyoruz ki büyük emperyal güçler arasındaki yeni sömürge pazarlarını kapma mücadelesi, Birinci Paylaşım Savaşı’na/Birinci Dünya Savaşı’na neden oldu.
Osmanlı bu savaştan yenik çıktı.
Galiplerin arasında en güçlü olan İngilizlerdi.
İngilizler, Mezopotamya, Suriye ve Arabistan’ı Osmanlı’dan koparıp almak istiyordu. Kurmayı planladıkları kukla devletler arasında Ermenistan ve Kürdistan da vardı.
Osmanlı idari yapısını, milliyet esasına göre parçalayıp federatif hale getirmeyi planladılar.
Siyasi emellerinin yanında İngilizlerin, iktisadi amaçları da vardı. Birinci Dünya Savaşı başında Osmanlı’nın tek yanlı olarak kaldırdığı kapitülasyonları yeniden uygulamak istiyorlardı.
Osmanlı maliyesini tümüyle Düyun-u Umumiye’nin denetimine vermek amacındaydılar.
İngilizler biliyordu ki, Osmanlı siyasi yaşamında İttihatçılarla birlikte ordunun da büyük etkisi vardı. Ordunun siyasal düşüncesi belliydi; milliciydi.
O halde tüm bunları yapabilmeleri için ordudaki ulusçu/milliyetçi komutanların tasfiyesi gerekiyordu.
Önce bir kurnazlık yaptılar:
Bir süre İttihat ve Terakki Hükümeti’yle çalıştılar. Ağır şartları onlara kabul ettirip, nüfuzlarını kırıp, bir daha iktidar olma olanağını ortadan kaldırmak için!
Tam başarılı olamadılar.
İçinde İttihatçıların bulunduğu İzzet Paşa Hükümeti’ne ağır şartları kabul ettiremediler; ancak bazı tavizler koparabildiler.
Bunlardan en önemlisi Mondros Ateşkes Antlaşması’ydı. İngilizler, savaşta Hamidiye zırhlısıyla olağanüstü başarılar kazanan Rauf (Orbay) Bey’in imzaya gelmesini özellikle istediler. Başarılı komutanları halkın gözünden düşürmek istiyorlardı. Sonra tutuklayacaklar, sürgüne göndereceklerdi. Hepsini adım adım yapacaklardı...

Darbe iddiasıyla başlayan tutuklamalar

İngilizler, İttihatçıları kolay kullanamayacağını anlayınca, sertleşme politikası güttüler. Bunda İttihatçılara kin duyan Sultan Vahdettin’in de etkisi vardı.
Sultan Vahdettin, İngilizlerin tertiplediği gerici 31 Mart (1909) olayının hazırlayıcılarından Derviş Vahdeti’nin kurduğu İttihat-ı Muhammedi Cemiyeti’nin üyesiydi.
Bir dönem perde arkasındaki ilişki artık açıkça ortadaydı. Vahdettin, İngilizlerin desteğiyle iktidarını güçlendireceğini ve düşman gördüğü ulusalcılardan tamamen kurtulacağını düşünüyordu.
Bu nedenle İngilizleri de arkasına alarak İttihatçı hükümeti yıkıp, Tevfik Paşa Hükümeti’ni kurdurdu.
Şimdi sıra İttihatçıların cezaevlerine tıkılmasındaydı.
İngiliz ve Saray ittifakının elinde önemli bir gerekçe vardı: Savaş dönemindeki Ermeni ve Rum tehcirleri.
Tehcir kararının altında imzası olan-olmayan tüm İttihatçılar cezalandırılmalıydı. 2500 kişilik bir tutuklama listesi hazırlandı.
Ama önce...
Meclis feshedildi. Basına sansür getirildi. Harp divanı kuruldu.
Ve ardından gözaltılar, tutuklamalar başladı. Bunlar kısa sürede “cadı avına” dönüştü.
Yeniden kurulan liberal-dinci ittifak partisi Hürriyet ve İtilaf, daha çok kişiyi tutuklamadığı için hükümeti uyuşuklukla itham eden bildiri yayınladı.
Bu partinin yayın organı Peyam, Sabah ve Alemdar gazeteleri, daha çok İttihatçının tutuklanması için var gücüyle çalıştı. Sürekli hedef gösterdiler; İttihat ve Terakki’nin hemen kapatılmasını; partinin ileri gelenlerinin hemen tutuklanmasını istiyorlardı.
Tehcire izin veren Diyarbakır Valisi Dr. Reşid’in cezaevinden kaçması bu çevreleri daha da saldırganlaştırdı. Yaptıkları mitingle bu kaçışı protesto ettiler.
Sonunda bu kaçışla ilgili inanılmaz bir iddiayı ortaya attılar:
İttihatçılar darbe yapacak!
Vahdettin’in has paşası Ömer Yaver Paşa, İstanbul’daki İngiliz Yarbay Murphy’ye giderek, darbe olacağını, aman İstanbul’dan ayrılmamalarını rica etti. Murphy, Osmanlı paşasını gülerek dinledi.
Zavallı Yaver Paşa bilmiyordu ki, bu iddianın ortaya atılmasını sağlayanlar İngilizlerdi.
Darbe iddiaları üzerine yeni bir tutuklama dalgası başladı; 30 kişi daha sorgusuz sualsiz cezaevine konuldu.
Milli Kongre’nin başkanı Dr. Esat (Işık) gibi saygın ulusalcılar gece yarıları pijamaları, terlikleriyle evlerinden alındılar.
İttihat ve Terakki’nin tüm mallarına el konuldu.
Sonra sıra subaylara geldi.
İngilizler savaş tutsaklarına eziyet ettikleri iddiasıyla 23 subayın hemen tutuklanmasını istedi.
Ordunun önde gelen isimleri tutuklanınca, İngilizler bu kez bazı kurumların “darbeyi planladıklarını” gündeme getirdi.
Bunların başında Enver Paşa’nın kurdurduğu istihbarat örgütü Müsellah Müdafaa-i Milliye vardı. Savaş döneminde İngilizlere zorluklar yaşatan Osmanlı istihbarat örgütü küçültülüp etkisizleştirilerek Harbiye Nezareti’ne bağlandı.
Osmanlı’nın deniz kuvvetlerini güçlendirmek için kurulan Donanma Cemiyetleri Bahriye Nezaretleri’ne bağlandı.
Jandarma, ordudan koparılarak Dahiliye Nazırlığı çatısı altına sokuldu.
İleride tehlikeli olacağı düşünülen genç mektepli subayların rütbeleri indirildi. Amaç, istifaya zorlamaktı.
İttihatçılar döneminde emekli edilen alaylı subaylar tekrar orduya alındı. Etkin görevlere getirildi. Emekli askerlerin kurduğu Nigehban Cemiyeti, basına verdikleri demeçlerde mektepli subaylara ağır hakaretler ettiler. Hukuk-u Beşer Gazetesi mektepli subaylar için “Haydut Başları” başlığını bile atacak kadar ileri gitti.
İngilizler, Tetkik-i Hesabat ve Seyyiat Komisyonu kurdurarak, Harbiye Nezareti’nin kozmik odalarına girip tüm belgelerini didik didik ettirdi.
Amaçları belliydi, orduyu küçültmek, halk üzerindeki etkinliğini kırmak.
Orduyu sadece iç güvenlik örgütü olarak polis, jandarma ve muhafız kıtaları seviyesine getirmek istiyorlardı.
Bu arada İngilizler ile Fransızlar arasında Jandarma’nın yönetimi kimin kontrolünde olacak tartışması çıktı.
İnanması güç ama Saray’ın bırakın bunlara karşı çıkmasını, Vahdettin ve Damat Ferid Paşa ikilisi, ordu komutasını İngiliz subaylarına verme talebinde bile bulundular. İngilizler reddetti.

Güvenilir başsavcı aranıyor

Dönemin partisi Hürriyet ve İtilaf idi.
Ülkenin dört köşesinde şubeler açan bu liberal-dinci ittifak partisi, artık hükümet olmak istiyordu. Ve nihayet, 4 Mart 1919’da Damat Ferid Paşa başkanlığında hükümeti kurdular.
Bu hükümete, İngiliz ajanı Hüseyin Hilmi’nin gazeteci dostlarıyla kurduğu Sosyalist Fırka da destek verdi!
Damat Ferid Paşa hükümetinin ilk yaptığı icraat, ulusalcıları yargılayan Divan-ı Harp mensuplarına yüksek maaş ödemek oldu.
Bu arada Divan-ı Harp’in üyeleri sürekli değişti. Damat Ferid Paşa, Takvim-i Vekayi Gazetesi’ne “güvenilir bir başsavcı bulmakta zorlandıklarını” açıkladı.
Yeni hükümetle birlikte yandaş medyadaki “Tutuklayın”, “Kapatın”, “Neden cezalandırmıyorsunuz” yayınlarında artış oldu.
Alemdar gibi yandaş gazeteler, “Sehbalar bile bu adamlara layık değildir; kafalarının koparılması gerekir” diye yazdı.
Liberal gazeteciler, Alemdar’da Refii Cevat (Ulunay), Peyam’da Ali Kemal “daha ziyade şiddet” diye makaleler kaleme aldılar. “Bu adamlar için ölümden daha hafif ceza aklımıza gelmiyor” diye yazdılar.
Kamuoyu oluşturulduktan sonra istekleri yerine getirildi.
Ermeni tehcirinde kusurlu bulunan Yozgat Mutasarrıf Vekili Kemal Bey idam edildi.
Fakat umulmadık bir olay gerçekleşti; yandaş medyanın “cani” olarak gösterdiği Kemal Bey’in cenazesine on binler katıldı.
Hükümet cenazeye gidenler hakkında soruşturma açtı, içlerinde toplumun çeşitli katmanlarından doktor, tıp öğrencisi, subay, imam, tekke şeyhinin de olduğu bazı kişiler tutuklandı. Üsküdar mevki kumandanı cenaze törenini dağıtmadığı için görevinden azledildi.

Eski defterler açılıyor

İngilizler gündemi hep sıcak tuttu. Tehcir ve darbe iddiaları gündemden düşünce hemen yenisi bulundu; “eski defterler” açıldı. Örneğin, intihar eden veliaht Yusuf İzzeddin Efendi’yi Enver Paşa’nın öldürttüğü iddia edildi! Adliye Nazırı Sıtkı Bey hemen soruşturma açtırdı.
Bu olay sıcaklığını kaybedince hemen yeni bir gündem yaratıldı:
Sultan II. Abdülhamid tahtan indirildiğinde, içinde 1 milyon liralık mücevher bulunan çanta kaybolmuştu. Çantanın peşine düşüldü.
Ayrıca Yıldız Sarayı’nı kimlerin yağma ettiği konusunda spekülasyonlar yapılmaya başlandı.
Partiler, gazeteler bu suni gündemlerle oyalanırken, İngilizler emellerini tek tek gerçekleştirdi. Kapitülasyonları yeniden uygulamaya koydu. Osmanlı maliyesini tümüyle Düyun-u Umumiye’nin denetimine verdi.
İttihatçıların yerli sermaye oluşturmak için kurdurduğu milli şirketlerin bazılarını tasfiye etti; bazılarının müdürlüklerine liberal isimleri getirdi.
Levant Limited gibi şirketler kurdular; Vickers, Metropolitan Carriage, British Trade Corparation gibi şirketleriyle Osmanlı pazarına daldılar. Şirketlerde Türkçe kullanma zorunluluğunu kaldırdılar.
Türk bankalarına İngiliz denetçi gönderdiler. Denetleme işi bitinceye kadar bankaları kapattılar. Türk Milli Bankası’nı ele geçirdiler. Kendileri yeni bankalar kurdular.
Hıristiyanlara ait “emval-i metruke” sayılarak satılan mallar gibi birçok konu gündeme getirildi.
Sultan Vahdettin o aralar Toros Tüneli’ne kafayı takmıştı. Tüneli yapmak için anlaşma yaptığı Alman ve Avusturyalılar kaçmıştı; “Ah İngilizler şu tüneli bir yapsa” diyordu. Tünel yapılıp bitirilince ne olacaksa?
Diğer yanda...
Osmanlı münevverleri olan biteni seyrediyordu; şaşkındı. Kurtuluş “reçeteleri” arıyordu. Çoğu bağımsızlığın Batı eliyle gerçekleşeceğine inanıyordu!
Kimi ABD’nin sömürgeci olmadığına inanıp, Wilson Prensipleri Cemiyeti’ni kurdu.
Kimi kurtuluşu İngilizlerin Osmanlı yönetimine el koymasında görüp İngiliz Muhipleri Cemiyeti’ne girdi.
Halkına güvenen münevver sayısı parmakla sayılacak kadar azdı...
Tüm bunlar olurken İngilizler, Fransızlar, İtalyanlar ve Yunanlılar Osmanlı topraklarını işgal etti.
Taktik hep aynıydı:
İngiliz basını, İzmir ve çevresinin uyduları Yunanistan tarafından ilhak edilmesi için yoğun bir “Barbar Türk” kampanyasına başladı. Bu yayınlara göre Türkler, Rumları yok etmek için gizli planlar yapıyordu!
Ve hep ekliyorlardı: “Zaten bu barbar Türkler Ermenileri de katlettiler!” Bu gerekçe Batı basınının en etkili propaganda silahıydı.
Sonra Yunanlılar İzmir’e çıktı.
Batı basını yine Türkleri suçladı: “Türkler inatçı bir direnme gösterdi!”
Peki İzmir işgali konusunda yandaş medya ne yazdı: “İngilizleri İstiyoruz.”
Bu başlığı Alemdar Gazetesi başyazarı Refii Cevat attı. Osmanlı’yı her türlü beladan kurtaran İngilizlerin, bu işgalden de İzmir’i kurtaracağına inanıyordu!
Teali-i İslam Cemiyeti ise işgalin hemen sonrasına rastlayan ramazan ayında, bazı memurların oruç yediğine, kimi kadınların tesettüre uymadığına dikkat çekip zabıtaların daha uyanık olmasını istedi.
Saray ile Hükümet ise Paris Konferansı’na hangi bakanların gidip gitmeyeceği tartışmasını yaptı.
Bu arada bir “anket” yayınlandı ve Müslüman halkın yüzde 60’ının İngiliz yönetimini istedikleri ortaya çıktı!
Memnun olmayan birileri vardı: Mustafa Kemal ve bir avuç arkadaşı.
Samsun’a çıktılar.
Onu kısa bir süre sonra Mehmet Âkif gibi yurtseverler takip etti.
Şimdi Mehmet Âkif hayatta olsaydı ve Türkiye’nin yaşadığı son yıllardaki olayları görseydi ne söylerdi acaba?
“Hiç ders alınsa tarih tekerrür eder mi?” S.Yalçın---TUNALIM..

Uyanma gayretinde bile olmayan Türk milletinin içinden; bu oyunlara kanmayan, kendinden emin ve kararlı bir ses çıktı. Çok az insanın dönüp baktığı o güçlü ses Prof. Dr. Haydar Baş’a ait..

Mahlûkatın en şereflisi en üstünü olarak yaratılan insan; malesef ülkemizdeki yeteneksiz, basiretsiz ve kimliksiz yöneticiler tarafından ne hak ettiği hayatı yaşıyor ne de hak ettiği muameleyi görüyor. Türkiye’nin son on yılına baktığımızda Türk milleti yoksulluğa boyun eğiyor adeta zenginlik içinde yoksullukla boğuşuyor. Her gün evine nasıl ekmek götüreceğinin, her ay eline geçen küçük meblağlarla ayın sonunu nasıl getireceğinin hesabını yapıyor bir yanda altı yüz lira ile evini geçindirmeye çalışan bir baba, bir yanda ticaretle uğraşmasaydım geçinemezdim diyen bir Başbakan. Acaba hangisi acıklı, hangisi Türkiye’nin gerçeği? Muamma.

Türkiye’nin tek problemi maddi sıkıntılar değil elbet son on yılda ekonomik açıdan hızla gerileyen ülkemiz; Dünya kamuoyunda haysiyetini ve şerefini, AB ve ABD’ye yamanmaya çalışan iktidar sayesinde kaybetti. Türk topraklarındayken sahte pehlivanlığını konuşturan sözde Davos Fatih’i Başbakanımız AB ve ABD’nin huzuruna çıkınca neden el pençe divan duruyor? Sözde müttefiklerine yaranmak için AB uyum yasaları çerçevesinde kanla suladığımız toprakları satan, özelleştirmeyi getiren zinayı, domuz eti satımını,  kilise evlerinin açılmasını serbest bırakan üretimi bitirip, ekonomiyi dibe vurduran Başbakan dudak uçuklatacak oyununu Türkiye sahnesinde sergiliyor Türk milleti de, senaryonun sıkıcılığından olsa gerek, bu oyunu izlerken uyuyor, uyutuluyor. Uyanma gayretinde bile olmayan Türk insanın içinden bu oyunlara kanmamış ayakta uyutulamamış kendinden emin, kararlı bir ses çıktı çok az insanın dönüp baktığı o güçlü ses Prof.Dr. Haydar Baş’a ait. O Türk milletine sesleniyor :”Seni yatırdıkları gaflet uykusundan uyan! Vatan’ın elden gidiyor. Türkiye hazin sona yaklaşıyor. Geçmişini hatırla atalarının bağımsızlığına düşkünlüğünü hatırla! Hatırla ve ayağa kalk! Tekrar bağımsızlığını kazanabilmek için mücadele et.”Ama maalesef Türkiye bu sesi duymuyor. Türkiye gaflet uykusundan uyanmamakta ısrarcı. Prof.Dr. Haydar Baş, önüne konulan bütün engellere rağmen, yılmıyor. Bağımsızlık davasını zaferle sonuçlandırmak için çalışıyor.

Tüm dünyada yazdığı olduğu Milli Ekonomi Modeli için kongreler düzenleniyor bu kongrelere Dünyanın dört bir yanından okyanus ötesinden, Avrupa’dan, Türkî Cumhuriyetlerden ilim adamları geliyor Milli Ekonomi Modeli hakkındaki görüşlerini konuşuyor, tartışıyor ve ortak bir paydada buluşuyorlar. Ve diyorlar ki: ”Kapitalizm bitti ve yerini tüketime dayalı ekonomi sistemi aldı. Bu tez sadece Türkiye’yi değil tüm Dünya’yı kurtaracak bir modeldir. Ama insanımız hala bunları göremiyor. Türk milleti hala o tatlı (!) uykusunda. Hala uyuyor, uyutuluyor.

Davasından vazgeçmeyen Prof.Dr. Haydar Baş :”Ben vatanımı kurtarmaya mecburum ve de memurum. Türkiye bir gemi. Gemi batarken hepimiz batacağız. Hepimiz bu ülkenin evladıyız ve hepimiz bu vatana sahip çıkmak zorundayız.”diyor. Prof.Dr. Haydar Baş elbette ki bu davada yalnız değil. Onun yanında olan ve yanında olmaya devam edecek olan ekip arkadaşları var. Haydar Baş’ın ekip arkadaşları vatanına milletine bayrağına aşıktır. Onlar Ataları gibi bağımsızlığına düşkündür. Onlar vatanını canları pahasına koruyup sahip çıkar. Çünkü onlar çok iyi bilir ki vatanlarına sahip çıkmazlarsa birileri hak etmediği topraklara sahip çıkacak.

İşte Prof.Dr. Haydar Baş sadece projeleriyle değil böyle kaliteli bir ekiple geliyor. Onlar Türk milletini hak ettiği gibi yönetmeye talip. Haydar Baş ve ekip arkadaşları diğer siyasetçiler gibi kendi ceplerini doldurmaya değil, halkın cebini doldurmaya geliyor.

Türk milleti uyan artık! Sen değil miydin işsizlikten, parasızlıktan, açlıktan yakınan? Sen değil miydin insan gibi yaşamak isteyen? İnsana hakiki anlamda değer veren bir lider çıktı. Prof.Dr. Haydar Baş insan kaynaklı ekonomi modelini sizlere sundu. Artık Haydar Baş ve ekip arkadaşlarını destekleyerek kendine bir şans vermenin zamanı gelmedi mi?

Elif AYDIN - Kocaeli Üniversitesi
Tunalım...

Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ son konuşmasında Balyoz Planı adı altında ortaya atılan ve gerçekten “hakaret ve iftira “ boyutlarını da aşan” haberler karşısında sert bir açıklama yaptı.

‘’Vicdansızlara sesleniyorum’’ diye söze başlayan Org. Başbuğ, sesini yükseltti ve masaya vurarak “Allah Allah diye taarruz eden bir ordu nasıl olur da Allah’ın evi olan camiyi bombalar. Bu ordunun Mehmetçiği Allah Allah diye hücum ediyor. TSK’nın da sabrının bir sınırı var. Siz orduyu nasıl böyle itham edersiniz? Hiç mi vicdanınız yok” diye konuştu.

Başbuğ sonunda anladı galiba; “Evet paşam bunların vicdanı yok. Hem de hiç yok. Eğer bunu yeni anlamışsanız bu da ayrı bir mesele.”

Ordunun onurunun korunması ise başkalarının vicdani durumuna bırakılarak hiç yapılmaz.
Size vicdansızca saldırılıyorsa ve bunun bir saldırı olduğuna kani iseniz tedbirinizi aynı serlikte almak durumundasınız.

Bunlara karşı hiç öyle “Allah, Allah diyerek taarruz eden bir orduyuz”  demeye de gerek yok. Çünkü o cenahın çoğu “Vatikan! Vatikan, Papa! Papa!” diyerek saldırıya geçen bir fikir kaynağından beslendiler. Onların üstatları yazdıkları kitaplarda, risalelerde  “misyonerlerle, Hıristiyanlarla ittifak edin!” diye öğütlediği için sizin dilinizden anlamazlar. Onlar sizin “Allah!Allah!” diyerek saldırdığınız kesimlerle ittifak halindeler.

Bir de dost uyarısı: “Allah; Allah” lafzı sadece ordunun taarruzu esnasında kullanılacak bir kelam değildir. Allah lafzı kişinin; başbakan olsun, general olsun, çöpçü olsun hayatının her saniyesinde, her anında, her durum ve şart altında kullanılması gereken bir ifadedir. Yani “Allah” kulun her zerresini kuşattığı gibi askerin de her zerresini kuşatmalıdır. Sadece taarruz anının değil!

Gelelim diğer konulara:
1. Orduyu cuntacılıkla suçlayan medyanın bir özelliği dikkat çekiyor: Bu kesim ordunun sadece darbeci yönünü gündeme getirip orduyu demokrasiye ve hukuka saygılı, demokratik rejime ve siyasi iradeye bağlı bir hale getirmenin mücadelesini vermiyor. TSK içindeki en küçük hataları, eğitim anında meydana gelen kazaları, bir subayın aile hayatındaki yanlışları v.s anında manşete taşıyorlar ve “vurun kahpeye!” mantığıyla saldırıyorlar.

Konu demokrasiye ve hukuka  çağrı olsaydı sadece ordu içindeki antidemokratik yapılanmalara dikkat çekilir ve ordunun bütününü sahiplenilen bir taktik uygulanırdı.

Bir milyonu aşkın asker, subay ve personeli olan TSK içinde son bir yıldır adı şu veya  bu şekilde  basına “darbeci” olarak yansıyanların sayısı yüzü geçmiyor. Yani “saldırgan tarafın” gözlüğüyle bakılırsa ordunun yüzde 99.9’unun şu veya bu planla alakası yok.

O halde neden “bu ordu bu milletin ordusudur, bizim ordumuzdur, ancak şu şu olaylar orduyu yıpratıyor, biz bunun derdindeyiz” üslubu değil de “vurun vurabildiğiniz kadar!” ahlaksızlığıyla bütün ordu cuntacı ilan ediliyor. Haydar Baş’ın deyimiyle “bu, şerefsizlik değil mi?”

2. Kendi askerine “aman konuşma, ses çıkarma, konuştukça siyasete müdahale ediyorsun” diyerek askerin en stratejik konularda daha doğrusu kendisini ilgilendiren konularda dahi konuşmasını istemeyen bu “şerefsizlere” bir hatırlatma:

Daha iki gün önce Afganistan’daki NATO ve Amerikalı askerlerin komutanı General Stanley McChrystal, The Financial Times gazetesine yaptığı açılmada “Asker olarak yeterince savaştığımızı düşünüyorum. Bütün savaşlarda olduğu gibi burada da siyasi çözüm şart” dedi. Yani bir Amerikan generali, Amerikan siyasetine açıkça müdahale etti! Açıkça Obama’ya “bırakalım bu Afganistan’ı” dedi.

Bu haberi veren “TSK karşıtı “basın” hiçbir eleştiride bulunmadı. Yani “bu şakirt basına” göre Amerikan subayları konuşmakta özgür Türk subayları konuşursa cuntacı!
( Amerika’nın desteklediği Türk gazetecilerin dosyasını bir sonraki yazımızda açalım)

3. Aslında ortada askere yapılan bir saldırı var görünüyorsa da bu saldırıların “hedef aldığı” bir başka yer daha var: Bir kısım basına bir yerlerden sürekli servis yapılıyor. Ordu ile ilgili mektuplar, mailler, dvd’ler, dosyalar neredeyse bir hafta arayla “bir yerlerden” gönderiliyor. Bu bir yerler “her ne yerlerse!” her gün biraz daha dozu artırıyorlar. Her gün askerle ilgili olumsuz haber yapma misyonunu güzelce icra ediyorlar.

Bu aslında sadece orduya değil “AKP’ye de bir saldırıdır!”

Yapılan kamuoyu araştırmaları, ordu karşıtı haberler ve cunta senaryoları sonrasında  “hem ordunun kamuoyundaki güvenilirliğinin azaldığını, hem de AKP’nin ciddi oy kaybına uğradığını” ortaya koyuyor.
Ordu karşıtlığına soyunan medya ve onları kucaklayan bazı AKP’li siyasetçiler kendi siyasi sonlarını da getiriyor.

Kürt açılımı denilen hikaye de aslında “bu karşıtlığın” bir numunesi” olarak “asker beceremedi biz yaparız” diyerek ortaya atılan bir olaydır.
Ve bu proje bir Amerikan projesidir.
Ve bu proje Türkiye’de bir cemaat tarafından hararetle desteklenen bir projedir.

Cemaat mi siyaseti kullanıyor, siyaset mi cemaati kullanıyor bilemem ama bu işin sonu hiç de iyi değil.
4. İlker Başbuğ, diyor ki; “TSK’ya yürütülen karşı faaliyetlerde bize düşen görevler olduğu gibi devletimize de düşen görevler var.

Bir defa daha ifade ediyorum. Bu konulara ilişkin görüş düşünce ve tekliflerimiz Sayın Cumhurbaşkanımıza da arz ediyorum, Sayın Başbakanımız da arz ettim.
Bu görüş düşünce ve tekliflerimizin sonuçlandırılmasını da takip edeceğim.”

Ordu karşıtı faaliyetler dur denilmesi noktasında Genelkurmay Başkanı, Başbakana ve Cumhurbaşkanına hangi düşünce ve teklifleri arz etti? Bu teklif ve düşünceler neden yürürlüğe konulmadı? Daha net söyleyelim  “hangi siyasi şahinler başbakanı genelkurmayın önerilerini dikkate almama yönünde yönlendirdi.” Bu şahinler acaba yukarıda anlattığım kumpasın neresinde? 4. Başbuğ,’un  “sabrımızın bir sınırı var” cümlesinden ne anlamalıyız?

Başka bir demokratik ülkede o ülkenin ordusuna karşı böyle hakaretler yapılsaydı o gazeteler çoktan yayın hayatından el çektirilirdi.

Askeri darbe ile değil hukukun darbesiyle.

M.Bayraktar-TUNALIM...

Merkezi Istanbul’da olan, Almanya’da ve Moskova’da birer subesi bulunan Uluslararasi Bagimsiz Ekonomi Modeli Birligi (UBEMB) tarafindan organize edilen 7. Uluslararasi Milli Ekonomi Modeli Kongresi, bugün “Küresel Ekonomik Krizde Son Durum ve Milli Ekonomi Modeli’nden Çözümler” basligi altinda Bursa’da gerçeklestirilecek. Bursa’da BUTTIM Uluslararasi Kültür Merkezi’nde tertip edilen kongrede Türkiye’nin yani sira çok sayida ülkeden seçkin akademisyenler teblig sunacak.

Saat 09:00’da baslayacak
Tarihi kongre, Organizasyon Komitesi Üyesi Ali Garçoglu’nun selamla konusmasiyla baslayacak. Ardindan Organizayon Komitesi Üyesi ve Enerji Uzmani Fuat Sengül’ün açilis konusmasi ve UBEMB genel sekreteri Dr. Harun Kayaci’nin UBEMB’in faaliyetleri konusunda  konusmasi yer aliyor. Saat 10:00 itibariyla kongreye katilan bazi bilim adamlarinin selamlama konusmalari var.
Saat 10:20’de ilk oturum baslayacak. Toplam üç oturumun yapilacagi ve herbir oturumda birbirinden degerli bilimadamlarinin teblig sunacagi kongre Milli Ekonomi Modeli tezinin sahibi Prof. Dr. Haydar Bas’in final konusmasinin ardindan saat 18:30’da sona erecek. Tarihi kongre basindan sonuna kadar Meltem TV ekranlarinda canli olarak takip edilebilecek.

MEM küresel krize tek çözüm
Kongrede 2007 Aralik ayinda ABD’de ortaya çikan küresel ekonomik krizin dünya ekonomisini nasil etkiledigi ve Milli Ekonomi Modeli’nin krize çözümü konusunda 100’ü askin bilim adami sunum yapacak. Kongrede basta Rusya ve Almanya’dan olmak üzere birçok ülkenin bilim adami konusmaci olarak yer alacak. Bu konusmacilarin arasinda Rusya Bilimler Akademisi’nden Uluslararasi Bagimsiz Ekonomi Modeli Birligi Baskan Yardimciligini da yapan Prof. Dr. Vladimir Lisichkin bulunuyor. Yine Rusya’dan katilan ve bu ülkenin önde gelen diger iktisatçi akademisyenleri ise sunlar: iktisat alaninda dünyanin sayili isimlerinden biri olan Prof. Dr. Victor Volkonsky, Rusya Basbakani Vladimir Putin’in iktisat ekibinde yer alan Prof. Dr. Victor Minin ile Prof. Dr. Valeri Lebedev, dünyanin sayili matematikçilerinden Prof. Dr. Yuri Gavrilets ve Dr. Eric Saydullin.  Kongrede Almanya’dan da önde gelen iktisatçilar yer alacak. Daha önce düzenlenen Milli Ekonomi Modeli kongrelerinde de ‘dikkat çekici’ degerlendirmelerde bulunan Prof. Dr. Irina Hundt, Prof. Dr. Ahad Rahmanzade, tarim alaninda dünya çapinda bir uzman olan Prof. Dr. Ernst Zurek ve Prof. Dr. F. R. Grabau, Bursa’ya gelerek teblig sunacak.

Kongreye birçok ülkeden katilim var
7. Milli Ekonomi Modeli Kongresi’nde Estonya’dan Azerbaycan’a, Bosna–Hersek’ten Kazakistan’a kadar önemli bilim adamlari yer alacak. Kazakistan’in en taninmis iktisatçisi olan Prof. Dr. Sabden Orazali, bu isimlerin basinda geliyor. Tataristan’dan gelecek olan Gülnar Baltanova da kongrede yer alacak önemli isimlerden biri olarak dikkat çekiyor. Kongreye Avrasya cografyasindan katilacak diger konusmacilardan bazilari ise sunlar: Prof. Dr. Rovsen Guliyev (Azerbaycan), Prof. Dr. Sekib Sokoloviç (Bosna – Hersek), Prof. Dr. Jyri Kadak (Estonya), Prof. Dr. Vugar Seidov (Macaristan). Kongrede Türkiye’den de önemli isimler birer konusma yapacak. Bu isimler arasinda öne çikanlar sunlar: Prof. Dr. Mehmet Palamut (Uludag Üniversitesi Ögretim Üyesi), Prof. Dr. Ömer Egercioglu (Gaziantep Üniversitesi Ögretim Üyesi), Prof. Dr. Ata Selçuk (Firat Üniversitesi eski Ögretim Üyesi), Prof. Dr. Ibrahim Arslanoglu (Gazi Üniversitesi Ögretim Üyesi), Prof. Dr. Cahit Babuna (Istanbul Üniversitesi eski Ögretim Üyesi), Selim Kotil (Iktisatçi), Prof. Dr. Hidayet Sari (Istanbul Üniversitesi Ögretim Üyesi), Prof. Dr. Ömer Saraçoglu (Istanbul Üniversitesi Ögretim Üyesi).

Dünyanin gözü bu konusmada
Kongrenin kapanis konusmasini ise Milli Ekonomi Modeli (MEM) ile Sosyal Devlet–Milli Devlet tezlerinin mimari Prof. Dr. Haydar Bas yapacak. Ortaya koydugu eserlerle ve gerek iktisat gerekse diger sahalarda yaptigi dogru öngörülerle göz kamastiran Prof. Dr. Bas’in konusmasi merakla bekleniyor. Kongre programina göre Prof. Dr. Bas, saat 17.00’da konusmasina baslayacak.

Bugüne kadar 6 MEM kongresi yapildi
Prof. Dr. Haydar Bas’in iktisat tarihinde çigir açan eseri Milli Ekonomi Modeli (MEM), bugüne kadar uluslar arasi katilimla 6 kongrede ele alindi. Ilk kongre 25–26 Kasim 2005’te Istanbul’da düzenlendi. Lütfi Kirdar Kongre Sarayi ile Cevahir Kongre Merkezi’nde düzenlenen ve 2 gün boyunca süren kongreye 40’i askin ülkeden 150’den fazla konusmaci katildi. Ikinci kongre 26–27 Mart 2006’da Azerbaycan’in baskenti Bakü’de düzenlendi. Kongrede 170’den fazla uzman konusma yapti. 29–30 Mart 2007’de Almanya’nin üniversite kenti Heidelberg’te düzenlenen Kongre ise kelimenin tam anlamiyla görkemli geçti. Kongrede Avrupa’nin neredeyse tüm ülkelerinden katilimcilar 2 gün boyunca Prof. Dr. Bas’in tezinin ekonomik kurtulus için ‘tek çare’ oldugunda birlestiler. Milli  Ekonomi Modeli (MEM) ile Sosyal Devlet – Milli Devlet tezlerine iliskin 4., 5. ve 6. kongreler Bursa’da tertip edildi. Özellikle küresel kriz döneminde düzenlenen 5. ve 6. kongrelerde, krizden kurtulmak ve etkilenmemek için uygulamaya konulmasi gerekenlere iliskin çarpici sunumlar yapildi ve ülkelere makroekonomik reçete olarak Milli Ekonomi Modeli tavsiye edildi.